zaterdag 3 maart 2018

Twee jaar verder..



Ik kan het bijna niet geloven maar ik ben twee jaar verder.
Verder zonder sigaret in mijn mond, tussen mijn vingers , op tafel en in de asbak.
Ik heb zelfs geen asbak meer.
Geen stank van rook meer in huis behalve in de gangkast.
Wanneer ik die opentrek hangt er een duidelijke lucht van sigaretten.
Ik duw mijn hoofd er even goed in want soms ja, heel soms lijkt het mij weer heerlijk om te roken.

Nee, ik doe het niet!
Het is een gevecht hoor, dat stoppen met roken.
Ook als je iets aan je hart hebt gehad.
Het zit gewoon tussen je oren.
Zo heb ik een jaar lang op de bank met laptop gezeten want als ik aan tafel zat kreeg ik de vreselijke drang om er eentje op te steken.
Ik leef mee met de mensen die ook willen stoppen , maar waar het niet lukt.
Ik had de "mazzel" dat ik drie maanden in het ziekenhuis lag en doodziek was en dus geen behoefte had.
Maar gut zeg, wat was een sigaretje bij een spannende film toch heerlijk.
Of na het eten...
Of bij een kop koffie....
Of na intensieve arbeid....




Geen opmerkingen:

Dit is mijn ding