In de tuin bij mijn ouderlijk huis stond een prachtige seringenboom.
Paars.
Ze geurde de hele tuin door.
De boom was zo topzwaar dat mijn vader hem had ondersteunt met een paal.
Wee gebeente als wij aan die paal kwamen, want dan was het gedaan met de boom.
Nu in mijn eigen tuin heb ik ook een sering.
Gekregen van de zoon van een dame die jaren geleden overleed in de buurt.
Hij stond toen nog in een pot en ik heb het meteen in de tuin gezet.
Twee jaar geleden had ik hem gesnoeid. Wat zagen daar, wat zagen hier. Een klein hoopje stam bleef over.
Ik dacht "Oeps, ik heb iets niet goed gedaan"
Vorig jaar geen enkele sering aan de boom. Hij was weliswaar gegroeid maar het was eigenlijk niks meer.
Ik kon wel janken.
En dit jaar?
Dit jaar zit hij weer vol met paarse ruikende seringen.
Ik ben blij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten